“ИШҚ” КОНЦЕПТИНИНГ ЭПИСТЕМОЛОГИК ФУНКЦИЯСИ: ИРФОНИЙ МАЪРИФАТ ВА ПОЭТИК БИЛИШ ЎРТАСИДАГИ ТРАНСГРЕССИВ ЧЕГАРА (ФАЛСАФИЙ ТАҲЛИЛ)
Abstract
“Ишқ” концептининг тадқиқидаги энг мураккаб масалалардан бири – унинг билиш (эпистемология) тизимидаги ўрнини аниқлашдир. Агар фалсафий анъанада билиш ақл (ratio) орқали амалга ошса, ирфоний тафаккурда билишнинг марказий механизми сифатида айнан ишқ намоён бўлади. Шу нуқтаи назардан, ишқ – фақат ҳис-туйғу эмас, балки маърифатга олиб борувчи онтологик-эпистемик воситадир.
References
1. Аттор, Фаридиддин. Мантиқ ут-тайр. – Теҳрон: 2004.
2. Девони Ҳофиз. Тасқеҳ ва танқеҳи Сайид Муҳаммади Ростгӯ. – Теҳрон: “Нашри хуррам”, 1370.
3. Ибн ал-Арабий. Ал-Футуҳот ал-Маккийя. Ж.1.– Бейрут: Дар ас-Содир, 1999.
4. Навоий, Алишер. Лисон ут-тайр. – Тошкент: 1984.
5. Румий, Жалолиддин. Маснавийи маънавий. Дафтари якум. / Муқаддима, тасҳеҳ, таълиқот, феҳрастҳо аз: Муҳаммад Истеъломий. – Теҳрон: “Сухан”, 1379.
6. Румий, Жалолиддин. Маснавий маънавий. – Теҳрон: Амир Кабир, 2003.
7. Саъдий Шерозий. Бустон. – Теҳрон, 2002.
8. Ҳофиз Шерозий. Девон. – Теҳрон, 2001.
9. Lotman, Yuri. Universe of the Mind. – London, 1990.
10. Ricoeur, Paul. The Symbolism of Evil. – Boston: Beacon Press, 1967.
11. Schimmel, Annemarie. Mystical Dimensions of Islam. – Chapel Hill, 1975.
12. Chittick, William. The Sufi Path of Knowledge. – Albany, 1989.
13. مولوی جلال الدین محمد، دیوان شمس، به تصحیح بدیع الزمان فروزانفر، تهران، انتشارات پیام عدالت، 1392
14. مولوی، جلال الدین محمد، مثنوی معنوی، به تصحیح رینولد آلن نیکلسون، تهران، انتشارات نگاه، 1361
